ฉันคิดถึงเธอแมนดี้

ถึง แมนดี้ ฮ็อกเบน
ฉันขอโทษนะแมนดี้ที่ไม่รู้นามสกุลใหม่ของเธอ
ฉันพยายามค้นหาเธอจนทั่วไปหมด
ตลอดระยะเวลาหลายๆ ปีนี้
และจะไม่มีใครหน้าไหนมาห้ามฉันไม่ให้ตามหาเธอ
ฉันคิดถึงเธอเสมอนะแมนดี้ทุกนาทีของทุกวัน ทุก ๆ วัน ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา
ฉันยังรู้สึกว่าเธออยู่ใกล้ ๆ ฉันตลอดเวลา
เหมือนที่เธอเคยทำ
ฉันต้องการพูดกับเธอมากคิดถึงเธอมากที่สุด
การได้พูดกับเธออีก มันอาจจะทำให้ความเจ็บปวดหายไปบ้าง
ได้โปรดเถอะแมนดี้ โทรหาฉันด้วย
074-276-14501

จาก "พ่อของเธอ"

I am a Christian

Try by Pink

just be there. Stay.

A nurse took the tired, anxious serviceman to the bedside. “Your son is here,” she said to the old man. She had to repeat the words several times before the patient’s eyes opened.

Heavily sedated because of the pain of his heart attack, he dimly saw the young uniformed Marine standing outside the oxygen tent. He reached out his hand. The Marine wrapped his toughened fingers around the old man’s limp ones, squeezing a message of love and encouragement.

The nurse brought a chair so that the Marine could sit beside the bed. All through the night the young Marine sat there in the poorly lighted ward, holding the old man’s hand and offering him words of love and strength. Occasionally, the nurse suggested that the Marine move away and rest awhile. He refused.

Whenever the nurse came into the ward, the Marine was oblivious of her and of the night noises of the hospital - the clanking of the oxygen tank, the laughter of the night staff members exchanging greetings, the cries and moans of the other patients. Now and then she heard him say a few gentle words. The dying man said nothing, only held tightly to his son all through the night.

Along towards dawn, the old man died. The Marine released the now lifeless hand he had been holding and went to tell the nurse. While she did what she had to do, he waited.

Finally, she returned. She started to offer words of sympathy, but the Marine interrupted her, “Who was that man?” he asked.

The nurse was startled, “He was your father,” she answered.

“No, he wasn’t,” the Marine replied. “I never saw him before in my life.”

“Then why didn’t you say something when I took you to him?”

“I knew right away there had been a mistake, but I also knew he needed his son, and his son just wasn’t here. When I realized that he was too sick to tell whether or not I was his son, knowing how much he needed me, I stayed. I came here tonight to find a Mr. William Grey. His Son was killed in Iraq today, and I was sent to inform him. What was this Gentleman’s Name? “

The nurse with tears in her eyes answered, “Mr. William Grey………”

The next time someone needs you … just be there. Stay.

GOD BLESS U whoever u are

Firefighter David Tree shares his water with an injured Australian Koala baby at Mirboo North after wildfires swept through Australia's Victoria state.
"It was amazing, he turned around, sat on his bum and sort of looked at me with a look like, put me out of my misery," Tree told. "I yelled out for a bottle of water. I unscrewed the bottle, tipped it up on his lips and he just took it naturally. He kept reaching for the bottle, almost like a baby."

พระองค์ก็เลยสร้าง .......นักการเมืองไทยขึ้นมา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
เมื่อครั้งที่พระเจ้าสร้างโลก
พระองค์มีถุงหนังใบใหญ่เอาไว้ใส่ ของวิเศษต่างๆมากมาย
พระองค์เริ่มต้นด้วยการ สร้างมหาสมุทร ทั้ง7
โดยหลักของการวางของวิเศษ พระองค์จะต้องวางทั้ง
ของดีและของไม่ดี คู่กันไป
เพื่อไม่ให้ประเทศหนึ่งประเทศใด
สมบูรณ์ไปกว่าประเทศอื่นๆ ...
ทรง เอาเทือกเขาร็อกกี้ น้ำตกไนแองการ่า วางไว้ให้อเมริกา
แล้วก็เอาทะเลทรายอริโซน่า กับพายุทอนาโดวางไว้ด้วย
เอาป่าอเมซอน วางไว้ให้บราซิล ทรงเอาไข้ป่า วางไว้ให้ด้วย
เอาขั้วแม่เหล็กโลก วางไว้ให้แคนาดา
แต่ก็ทรงเอาความหนาวเย็นวางไว้ให้
เอาเทือกเขาหิมาลัย
ให้ธิเบตกับเนปาล เพื่อเป็นปราการกั้นข้าศึก
แต่ก็เอาความเบาบางของอากาศ และความแห้งแล้งไว้ให้
ทุกประเทศจะได้ของคู่กันแบบนี้ ทั้งหมด
.....จึงไม่มีประเทศใดน้อยหน้ากว่ากัน
คราวนี้ พระองค์ทรงลืมประเทศ รูปขวานเล็กๆ ทางแหลมอินโดจีน
ทรงสะพายถุงวิเศษ แล้วก้าวข้ามเขาหิมาลัยไป
แต่ด้วยความที่เขาสูงชันมาก เทือกเขาได้เกี่ยวถุงของพระเจ้าขาด
ข้าวของที่ดีๆ ที่เตรียมเอาไว้ให้ประเทศอื่นๆ
เช่น ชายหาดสวยๆ ผืนดินอุดมสมบูรณ์
ศิลปะวัฒนธรรมดีๆ อาหารอร่อยที่สุดในโลก
ดอกไม้ ผลไม้ ชายทะเล ก็เทไปกองรวมกันที่
--- ประเทศไทยหมด ---
ว้า !! แย่แล้ว พระเจ้า ทรงคิดว่า ประเทศนี้
ท่าทางต้องเจริญกว่าประเทศอื่นๆ ทั้งหมดแน่นอน
พระเจ้าทรงมองหาภัยธรรมชาติที่จะมาถ่วงดุล แต่สายเสียแล้ว
พระองค์ทรงเอาภูเขาไฟ กับแผ่นดินไหว ให้ญี่ปุ่นไปแล้ว
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ ประเทศอื่นๆ
จะมาฟ้องร้องพระองค์ได้ว่า พระองค์ไม่ยุติธรรม
จะ มีภัยธรรมชาติอันใดหนอที่ จะทำให้ประเทศไทยไม่เจริญกว่า
ประเทศอื่นๆได้ เมื่อทรงคิดได้ เพื่อเป็นการป้องกัน
ประเทศอันสมบูรณ์ที่สุดในโลกนี้ ไม่ให้เจริญล้ำไปกว่า ที่อื่นๆ
พระองค์ก็เลยสร้าง .......นักการเมืองไทยขึ้นมา
ถ้ามีนักการเมืองไทยอยู่ล่ะก็ ต่อให้สมบูรณ์แค่ไหน
ไทยก็ไม่มีวันเจริญ......

ถ้าไม่มีgmail เลือกแชร์ด้วย เมนู ชื่่อ/url ค่ะ 

When we want to speak to God , we pray